Çalışmanın Mutluluğu ve Sıkıntısı

Bu (bir) kitap için bundan daha anlamlı bir isim olamazdı sanırım. Yaz tatilinin bitip sıkı çalışmanın zamanının geldiğini yüzümüze vuran bu Eylül günlerinde çalışmanın bir parça haz ile birlikte bir nebze de sıkıntı içerdiğini hiçbirimiz inkar edemeyiz.

Günlük yaşamın filozofu olarak nitelendirilen Alain de Botton, bu kitabında, kargo gemisi gözlemcilerinden aldığı ilhamdan yola çıkarak farklı çalışma ortamlarında farklı işler yapan insanları gözlemlemiş.

Bir lojistik merkezinden, bisküvi fabrikasına, kariyer danışmanlığından, Japonya'nın ilk uydu TV istasyonunun kuruluşuna,bir ağacı resmeden ressamdan, pilonların peşindeki bir aktarım mühendisinin yanına, oradan "sayısal iğne oyaları" ile uğraşan muhasebecilere, girişimcilik fuarına, bir havacılık sergisine gidiyor.

Bu yolculukları sırasında da modern yaşamımıza dair tespitlerde bulunuyor. Örneğin, bisküvi bugün artık aşçılığın değil psikolojinin bir dalı olabilir mi? Ya da bisküvi yapmak gibi anlamlı bir işin bu işle ilgili olduğu bile belirsiz ufak bir parçasında rol oynayan kişi çalışma yaşamında bu anlamı nasıl bulacaktır? Çalışma yaşamı nasıl olup da çalışmanın kölelere ve hayvanlara mahsus olduğu düşüncesinden finansal zorunluluğun yokluğunda bile çalışmamız gerektiğini düşünen nesillere doğru evrilmiştir? 

Ve kitabın son paragrafı ana fikri özetler niteliktedir:

İşimiz hiç olmazsa bizim aklımızı başka yere çeker, bize mükemmellik umutlarımızı yeşerteceğimiz harika bir sabun köpüğü sağlar, ölçüsüz endişelerimizi nispeten daha küçük çaplı ve başarılabilir birkaç amaca yoğunlaştırır, bize bir üstünlük duygusu verir, saygıdeğer bir şekilde yorar bizi, masaya yemek koyar. Bizi daha büyük dertlerden uzak tutar.

Paraşütünüz Ne Renk?

Paraşütünüz Ne Renk, Richard N. Bolles'ın kariyer arayışında olanlar için yazdığı ismi gibi renkli kitabı. Kitabı renkli kılan ise içinde yer alan farklı araştırma ve uygulamalar. 

Kitabı alırken konusu bir kaç açıdan ilgimi çekmişti; öncelikle iş dünyasındaki herkes gibi benim de farklı kariyer fırsatları için neler yapılabileceği bilgisine her an ihtiyacım olabilirdi, ömrümüzün büyük çoğunluğunu geçirdiğimiz işimiz ile mutlu değilsek bunun nasıl bir azaba dönüşebileceğinin bilincindeydim, kendini tanıyıp kariyerini ona göre şekillendirmek gerektiğini düşünüyordum, üstelik mesleğim itibariyle kendimi sık sık yeni mezun ya da iş arayışında olan kişilere yardımcı olmaya çalışırken buluyordum, farklı kariyer yollarını ve uygun mesleği kişinin nasıl seçebileceğini öğrenmek kariyer gelişimi, eğitim, performans gibi konularda bana yardımcı olacaktı gibi gibi...

Paraşütünüz Ne Renk'i okuyup içindeki uygulamaları yaparken aslında bilinçli olarak belirli bir kariyere yönelmenin ne büyük emek istediğini farkettim. Önce kendini tanıyacaksın. Becerilerini, ilgi alanlarını, nasıl bir iş çevresine, nasıl çalışma koşullarına, hatta hangi gelir düzeyine, hangi lokasyonda sahip olmak istediğini bileceksin. Bunları biliyorum diyebilmek için de uygulamalar yapacak, araştıracak, soracak, gerekirse kitaptaki deyimiyle "iş avına" çıkacaksın.

Bolles'un kitabını konuyu pek çok farklı boyutuyla ele alışı ve uygulamalarla dolu olması yönüyle sevdim. Hayal kırıklığına uğradığım nokta ise kitabın her yıl yazar tarafından güncellenerek yeniden basıma alınmasına rağmen, benim ulaşabildiğim Türkçe versiyonunun 2005 basım olmasından kaynaklanıyordu. Sarı sayfaların önemini ya da iş aramada internetin hiç de işe yaramadığını okumak günümüz için hiç anlamlı değildi.

Umarım güncel baskılarını da ülkemizde yayınlarlar (ya da belki siz orjinal dilde yeni basımını okuyabilirsiniz), biz de çok boyutlu araştırmalar, uygulamalar içeren bir kitabı keyifle okuyabiliriz.

Yazımı kitapta yer alan şekliyle, benim de çok katıldığım bir önermeyle bitirmek istiyorum:

İyi yaptığınız bir yetenekse, genellikle onu seversiniz.

Sevdiğiniz bir yetenekse, genellikle iyi yaptığınız içindir.