Yenibiris.com'un yeni uygulaması insankaynaklari.com adaylara Facebook üzerinden profesyonel iş ağı oluşturarak en uygun işi en kısa sürede bulma fırsatı tanıyor!
İnsankaynaklari.com, zaten dahil olduğunuz Facebook’u iş hayatınızda da etkin bir şekilde kullanmanızı sağlayan bir uygulama. İnsankaynaklari.com ile profesyonel iş ağınız genişlerken, ağdaki tüm iş ilanlarına doğrudan ulaşabilir, 'Şimdi Başvur' tuşuyla istediğiniz ilana başvuru yapabilirsiniz. Ve dahası istediğiniz pozisyonların olduğu şirketlere arkadaş listenizden 1 ya da 2. derece bağlantınız varsa bulabilir, gerekli gördüğünüzde bu bağlantıları kullanabilirsiniz.
Ücretsiz olan uygulamada Yenibiris.com ya da Linkedin özgeçmişlerinizi uygulamaya aktararak iş ilanlarını inceleyip başvurularınızı gerçekleştirebilirsiniz. Üstelik profil gizlilik ayarlarını kullanarak özgeçmiş bilgilerinizin ne kadarının gözükeceğine kendiniz karar verebilirsiniz. İnsankaynaklari.com sayesinde bağlantılarınız üzerinden profesyonel profillerinizi zenginleştirebilir, diğer sosyal ağlardaki bağlantılarınızı da davet edebilirsiniz.
Uygulamayı incelemek ve giriş yapmak için Facebook ile bağlan!
Bir bumads advertorial içeriğidir.
8 Haziran 2012 Cuma
7 Haziran 2012 Perşembe
HER BİTİŞ BİR BAŞLANGIÇ...
Ekim 2011’den beri
blogumda pek çok şey paylaştım, bazıları doğrudan benim kariyer gelişimimle ilgiliydi.
Bugün de bunu paylaşmazsam, bu benim için büyük bir eksiklik olacaktı.
Mart 2012’de büyük
umutlarla başladığım işimden, dün, deneme sürem içinde ayrıldım. Ama biliyorum
ki her bitiş bir başlangıç... Ve kurduğum hayaller hala cebimde. Yılmak yok,
yürümeye devam...
3 Haziran 2012 Pazar
CÜZDAN İLE VİCDAN ARASINDAKİ İK FONKSİYONLARINDAN BİRİ: EĞİTİM
İnsan kaynaklarının
fonksiyonlarını yerine getirirken çoğu zaman ister istemez vicdan ile cüzdan
arasında kalmak söz konusu olur. Üst yönetimle çalışan arasında, bütçe ile
yapmak istedikleriniz arasında ince bir çizgi üzerinde dikkatle yürümeye
çalışmaktır İnsan Kaynakları çalışanı olmak bir açıdan da.
Bu yüzden Kariyer
dergisinin Haziran sayısında yer alan haberi okuduğumda hiç şaşırmadım. Türkiye’de
de dünyada da durum aynı demek ki. “Bütçede İlk Eğitimden Kısılıyor” başlıklı haber
şöyle:
“İşverenler eğitim alanındaki harcamaları
kısmak için eski eğitim yöntemlerine başvuruyor. Öğrenme ve kişisel gelişim
harcamalarında kısıtlama yapmak isteyen firmalar, tecrübeli elemanların verdiği
seminerler, grup toplantılar, konuk konuşmacılar, web bazlı eğitimler, iç
iletişim ve kitaplar gibi eski usul eğitimlere geri dönüyor. XpertHR
araştırmasına göre Avrupa ve Asya genelinde her üç işverenden ikisi, yaklaşık
yüzde 51’lik bir oran, eğitim alanındaki masraflarını kısma yoluna gidiyor. Bu
rakamın yüzde 80’i de kısıtlamayı daha informal eğitim yöntemlerini uygulayarak
yapıyor. Yüzde 73’lük bir oran iş ortaklığında bulunduğu firmalarla birlikte
yöneticilerin ortaklaşa verdiği eğitimlere başvuruyor. Eğitimlerin içeriğinde ise,
daha çok iş analizlerine ağırlık veriyor.Araştırmanın ilginç sorunu ise, bu
uygulamayı yapan pek çok firmanın eğitimlerden aldıkları sonuçlardan son derece
memnun olmaları. Sadece yüzde 13’lük bir oran eski yöntemlerle verilen
eğitimlerin etkinliği azalttığını düşünüyor. www.personeltoday.com”
31 Mayıs 2012 Perşembe
SEN LİSA SİMPSON’SIN!
Hani bir ilhama ihtiyaç duyduğunuz anlar vardır, kendinize
güveninizi yitirmek üzere olduğunuz, bir motivasyon kaynağının eksikliğini
hissettiğiniz anlar... Motivasyona ihtiyacı olanlar için Nil Karaibrahimgil’den geliyor: “Kendini yalnız hissettiğinde,
güvenebileceğin kimsen olmadığını düşündüğünde bilmen gereken tek şey...”
Original Video - More videos at TinyPic
“İnsan hiç çizgi film seyrederken ağlar mı? Ben ağlamıştım.
Dogville’i seyrettikten sonra da olan şey olmuş, ruhumda ‘elde var bir’ olmuş,
yanaklarımdan bir şeyler taşmıştı. Mutluluk gözyaşı değil, acıdan da değil,
anlama gözyaşıydı. Ya da hayatla ilgili bilip de unuttuğun bir şeyi derinden
hatırlama gözyaşı. Bazı nadir anlarda kendini torununmuş gibi dizine oturtup
bir şeyler anlatırsın ya.
Daha konuşmayı becerememiş küçük bir varlığa, kulak
dolgunluğu olsun diye, ağır bir bilgi yüklemek gibi mi yani? Sanki. Peki bir
gelgitin iç denizlerde yarattığı yükselme sonrası gözlerden taşan suya ağlamak
mı demeli? Belki.
Benim o günkü gelgitim ‘The
Simpsons’da olmuştu işte.
***
Aynen de şöyle olmuştu: Evin küçük kızı Lisa güneşli bir Springfield sabahı okula gelir. Öğretmeni gitmiş, yerine bir yedek öğretmen gelmiştir. Kovboy şapkalı bu garip adamın adı Mr. Bergstrom’dur ve diğer öğretmenlere benzemez.
Aynen de şöyle olmuştu: Evin küçük kızı Lisa güneşli bir Springfield sabahı okula gelir. Öğretmeni gitmiş, yerine bir yedek öğretmen gelmiştir. Kovboy şapkalı bu garip adamın adı Mr. Bergstrom’dur ve diğer öğretmenlere benzemez.
İşi hafızayla değil motivasyonladır. Küçücük çocuklara ‘herkes
kendini en güçlü hissettiği şeyi bir kağıda yazsın’ gibi egzersizler
yaptırır. Bu dilini uzatıp burnunun ucuna değdirme bile olsa önemli değildir.
En iyi yaptığın şey neyse nedir. Bizim Lisa’nın ‘en iyi’si saksafon
çalmaktır. Bu adam ona bir gün büyük bir müzisyen olacağını söyler. Lisa
Simpson bir yetenektir. Bu yeteneği, onu istediği yere taşıyacak, müziğini bir
gün dünya dinleyecektir.
Lisa elinde olmadan bu adama aşık olur. Hatta emin olur.
Dünyada ondan başkasına ihtiyacı yoktur. Bilgisini eğlenceye ve motivasyona
çevirebilen bu adam Lisa’nın varlığına tercüman olmuştur.
***
Lisa öğretmenini çaya davet etmek için annesini ikna eder. Bu haberin heyecanıyla okula koşup sınıftan içeri bir girer ki ne görsün: Eski öğretmen geri dönmüş!
Lisa öğretmenini çaya davet etmek için annesini ikna eder. Bu haberin heyecanıyla okula koşup sınıftan içeri bir girer ki ne görsün: Eski öğretmen geri dönmüş!
‘Peki o nerde?’ diye sorar. Mr. Bergstrom tren
istasyonunda başkente gitmek üzeredir. Springfield’daki görevi sona ermiş başka
bir okuldan çağırılmıştır. Lisa hemen tren istasyonuna koşar. Mr. Bergstrom tam
trene binmek üzereyken Lisa seslenir:
Mr. Bergstrom, Mr. Bergstrom!
Ve Lisa’nın bir tren istastonunda, benimse evimdeki
koltukta gözyaşları içinde yaşadığımız diyalog başlar:
Lisa: Mr. Bergstrom gidemezsiniz. Siz bugüne kadar
bize gelmiş en iyi öğretmensiniz.
Mr. Bergstrom (diz çöker, Lisa’yla aynı boya gelir): Yedek öğretmenlerin hayatı böyledir işte. O bir hilekardır. Bugün beden eğitimi için şort giyer. Yarın Fransızca konuşur ya da testere kullanmayı biliyormuş gibi yapar. Tanrı bilir başka neler...
Lisa: ...sizi çok özleyeceğim.
Mr. Bergstrom (diz çöker, Lisa’yla aynı boya gelir): Yedek öğretmenlerin hayatı böyledir işte. O bir hilekardır. Bugün beden eğitimi için şort giyer. Yarın Fransızca konuşur ya da testere kullanmayı biliyormuş gibi yapar. Tanrı bilir başka neler...
Lisa: ...sizi çok özleyeceğim.
Mr. Bergstrom (cebinden çıkardığı bir kağıt
parçasına bir şey yazar ve Lisa’ya uzatır): Al bunu, kendini yalnız
hissettiğinde, güvenebileceğin kimsen olmadığını düşündüğünde bilmen gereken
tek şey budur.
Lisa (henüz okumaz, kağıdı avucunda sıkı sıkı
tutar): Teşekkür ederim.
Anons: Herkes binsin.
Lisa (tek ayağı trenin merdiveninde binmek üzere
olan Mr. Bergstrom’a): Demek buraya kadarmış. Sakıncası yoksa sizi hayatımdan
söküp çıkaran trenin yanından koşmak istiyorum...
Mr. Bergstrom (Lisa trenin yanından koşarken
pencereden bağırır): Hoşçakal Lisa tatlım. Ben başımın çaresine bakarım. Sen
sadece notu oku.
Ve Lisa gözyaşları içinde okur notu:
Ve Lisa gözyaşları içinde okur notu:
Sen Lisa Simpson’sın.”
Yazının orjinaline “Nil’in
Kelebekleri” isimli kitaptan ya da Hürriyet Gazetesinin arşivinden ulaşabilirsiniz.
Çizgi filmin bahsedilen sahneleri ise aşağıdaki videoda mevcut. Kendiniz
olmanın önemini hatırlamanız için.
Original Video - More videos at TinyPic
19 Mayıs 2012 Cumartesi
YARATICI BİR İŞ İLANI: FAST COMPANY
Sosyal ağların sevdiğim yanlarından biri, bazen ilgimi çekebilecek paylaşımlara rastlıyor olmam. Az önce twitterda Kariyer.net’in Genel Müdürü Yusuf Azoz da bir ilan paylaşmış. Oldukça yaratıcı bir tasarıma sahip olan ilana ben de blogumda yer vermek istedim.
Not-1: Fast Company ABD’de yayınlanan bir iş dünyası dergisi. İnternet Sitesi'nden 2012 iş dünyasının en yaratıcı 100 ismine ve çok daha fazlasına ulaşabilirsiniz.
Not-2: Bu güzel günde hepimizin Atatürk’ü Anma Gençlik ve Spor Bayramı’nı da kutlamadan geçemeyeceğim. :)
Etiketler:
19 Mayıs,
2012 iş dünyası,
Atatürk’ü Anma,
en yaratıcı 100,
Fast Company,
Fastcompany iş ilanı,
Gençlik Spor Bayramı,
İlginç iş ilanı,
yaratıcı tasarımlı iş ilanı,
Yusuf Azoz
13 Mayıs 2012 Pazar
ZEBANİYE İHTİYAÇ DUYAN İŞYERİ İSTİYORUM...
Geçen hafta Gücümüz İnsan blogunun sahiplerin sevgili meslektaşım Serhat Kahyaoğlu’nun bir yazısını okudum. Serhat Bey, işyerinden ayrılma sebeplerini o kadar güzel açıklamış ki anlattığı konulardan muzdarip pek çok çalışanın sesi olmuş.
Yazıyı okurken aklıma vaktiyle bir hocamdan dinlediğim, meşhur bir fıkra geldi nedense:
“Adamın biri cehennemi geziyormuş. Cehennemde her milletin ayrı ayrı kuyuları varmış. Her kuyunun başında da zebani duruyormuş. Kuyulardaki insanlar canla başla çıkmak için uğraşıyor, birbirlerine destek veriyormuş. Tam biri çıkacakken zebani görevini yapıyor adamın kafasına vurup onu tekrar aşağı atıyormuş. Ama insanlar mücadeleye devam ediyor, yeniden deniyorlarmış. Adam her kuyunun başında bu manzarayı görerek gezerken birde ne görsün başında zebanisi olmayan bir kuyu….hemen merakla sormuş
“Neden bu kuyunun başında kimse yok?” yanındaki zebani şu cevabı vermiş:
“Bu kuyu Türklerin kuyusu, Onlar içlerinden biri çıkacak olduğunda onu tutup aşağı çekerler. Bu yüzden burada zebaniye gerek yok.””
“Neden bu kuyunun başında kimse yok?” yanındaki zebani şu cevabı vermiş:
“Bu kuyu Türklerin kuyusu, Onlar içlerinden biri çıkacak olduğunda onu tutup aşağı çekerler. Bu yüzden burada zebaniye gerek yok.””
Bu sadece Türklere ya da belli bir millete özgü bir durum mu bilemiyorum ama kıskançlık, çekememezlik, psikolojik taciz o kadar yaygın ki işyerlerinde. İnsan kaynakları departmanlarında dahi bu tür olumsuzluklarla karşılaşılması çok üzücü. İnsan kaynakları departmanları bir ekip olarak uyumlu olmazsa, insan kaynağından nasıl uyumlu çalışmaları beklenebilir ki?
Şimdi bir düşünün bakalım, siz işyerinizde zebanilere karşı mücadele eden misiniz, yoksa birilerinin zebanisi mi? Çalışma arkadaşlarınıza, astlarınıza destek mi oluyorsunuz, köstek mi? Aslında aynı kuyuda olduğunuz meslektaşlarınıza yardımcı olmaya mı çabalıyorsunuz, yoksa açık mı arıyorsunuz? Eleştirileriniz onları geliştirmek için mi, yermek için mi? Teşekkürde, tebrikte, ödülde, gülümsemede mi cömertsiniz; yoksa azarlamada, hakarette, cezada, asık suratlılıkta mı?
Bir düşünün bakalım, sizin iş yerinizde zebaniye ihtiyaç var mı?
6 Mayıs 2012 Pazar
“ÖNERİYORUM”, ÖYLEYSE VARIM...
Öneri sistemleri bir işi en iyi o işi yapanın bileceği düşüncesinden hareketle çalışanların iyileştirme önerilerini toplayıp değerlendirmeyi ve çoğu zaman ödüllendirmeyi içeriyor. Bu öneriler grup önerileri ya da bireysel öneriler olabiliyor. Bu tür sistemler çalışanlara seslerini duyurma, yenilikçi fikirlerini iletme, işletmeye katkı sağlayan fikirleri karşılığında ödül elde etme imkânı sağlarken; işletmeye de çalışanlarının katılımcılıklarını, yaratıcılıklarını, motivasyonlarını artırma, yeni uygulamaları harekete geçirme, kalite, verimlilik ve rekabet gücünü artırma, gelişime katkı sağlama, maliyeti düşürme gibi avantajlar sağlıyor.
Çalışana ise “öneriyorum, öyleyse varım...” demek kalıyor:)
1 Mayıs 2012 Salı
MUTSUZ MAVİ YAKA VE 1 MAYIS
Kariyer Dergisi'nin Mayıs sayısında daha önce çeşitli gazetelerde ve Yenibiris.com internet sitesinde de rastladığım bir araştırma sonucuna yer verilmiş.
“GfK’nın 2003’ten 2011’e, 9 yılda 350 bin çalışanla yaptığı çalışan memnuniyeti araştırmasının sonuçlarına göre memnuniyet oranı mavi yakada yüzde 55.4’ten yüzde 51.1’e inerken, beyaz yakada yüzde 48.9’dan yüzde 55.2’ye çıktı. Araştırmadan çıkan sonuçlara göre;
Mavi yakanın en memnuniyetsiz olduğu alanlar;
* ücret ve sosyal olanaklar
* tanınma ve takdir
* kişisel mesleki gelişim
* performans yönetimi
* şirket yönetimi
* ilk yönetici
* bilgi akışı/iletişim işbirliği
* çalışma ortamı
Beyaz yakanın en memnuniyetsiz olduğu alanlar;
* tanınma ve takdir
* ücret ve sosyal haklar
* performans yönetimi
* kişisel/mesleki gelişim
* şirket yönetimi
* yapılan iş
* yapılan iş
olarak sıralanmış.
Burada mavi yakada da beyaz yakada da en çok iyileştirme bekleyen iki konu; ücret ve sosyal haklar ile şirket yönetimi olarak dikkat çekiyor. Metal eşya, beyaz eşya, otomotiv, çelik sanayi, çalışanların en memnuniyetsizlik duydukları sektörler.”
Çalışan memnuniyeti İnsan Kaynaklarının var olma sebeplerinden biri. Ülkemizde ücret ve diğer olanaklar, iş sağlığı ve güvenliği, çalışma koşulları özellikle önem verilmesi gereken konular. Üstelik Resmi Tatil olan 1 Mayıs’ta işinin başında çalışmakta olan personel de cabası.
Herkesin Emek ve Dayanışma gününü kutluyor, İnsan Kaynağının hak ettiği değere sahip olduğu günlere erişmemizi diliyorum.
28 Nisan 2012 Cumartesi
TTNET Genç Yeteneklerin Yanında!
TTNET’in “Yeteneğe Destek, Yaratıcı Ekonomiye Destek Projesi”yle, gençlerimiz yeni kariyer firsatlarını keşfediyor.
Bilişim sektörüyle tanışan gençler, aldıkları eğitimlerle iş hayatına hazırlanıyor. TTNET, Türk ekonomisine destek oluyor. Siz de bu ücretsiz eğitimler hakkında bilgi almak için hemen tıklayın.
Bir bumads advertorial içeriğidir.
22 Nisan 2012 Pazar
23 NİSAN'DA ÇOCUKLARDAN ALINACAK DERSLER
“Eğer bir gün yolunuzu kaybederseniz, bir çocuğun gözlerinin içine bakın. Çünkü bir çocuğun bir yetişkine her zaman öğretebileceği üç şey vardır:
1. Nedensiz yere mutlu olmak,
2. Her zaman meşgul olabilecek bir şey bulmak,
3. Elde etmek istediği şey için var gücüyle dayatmak...”
Paulo Coelho.
Yarın 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı. Pek çok şirketin İnsan Kaynakları departmanı çalışanlarının çocuklarına özel organizasyonların hazırlıklarıyla meşgul. Bu tür organizasyonlar şirket içi iletişim, motivasyon, sosyal sorumluluk açılarından önemli. Ama en önemlisi bu organizasyonları düzenleyip gerçekleştirirken içten ve samimi olmak. Çünkü çalışanların da çocukların da gözünden samimiyetsizlik asla kaçmaz.
Aslında hayatta olduğu gibi çalışırken de çocuklardan öğrenebileceğimiz çok şey var. Dürüst, samimi, yaratıcı, meraklı, enerjik, öğrenmeye açık, sorgulayıcı, cesur olmak gibi. Büyürken ve gelişirken çocuklarımızın sahip olduğu bu özellikleri kaybetmesek keşke.
Hepimizin ve geleceğimiz çocuklarımızın bayramını “içtenlikle” kutluyorum.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)


