Motivasyon etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Motivasyon etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

19 Nisan 2015 Pazar

Hepimize Yeni Bir Ofis Lazım...

Dün Turkticaret.net'in ofisi İnsan Kaynakları bloggerlarını misafir etti. Davetleri, ağırlamaları, ince düşünülmüş jestleri o kadar güzeldi ki, hepimiz keyifli bir gün geçirdik.


Turkticaret.net, çalışma alanına uygun bir şekilde, çalışanlarına alışılmışın dışında, yaratıcılığı besleyecek, esnek bir ofis ortamı sunuyor. Masaj odalarından, spor kompleksine, farklı konseptte odalardan, dinlenme odalarına her yer çalışanın verimini artırmak üzere tasarlanmış. Ben özellikle kütüphane şeklinde tasarlanan odaya bayıldım:) Güzel olan tarafı ise ofis tasarlanırken, yurt dışındaki benzerleri (Google gibi) araştırılırken, hiçbiri aynen kopyalanmamış. Aksine ofiste geleneksel Bursa motifleri; Hacivat-Karagöz, Teleferik, İpek Kozası, Bursa evleri, Türk Kahvesi karşılıyor sizi.

Ofis dizaynının tek başına çalışan motivasyonunu artıramayacağı bir gerçek. Ancak hayatımızın büyük bir kısmını geçirdiğimiz ofislerin, gerçekten nefes aldığımızı hissettiğimiz yaşam alanlarına dönüştüğünü görmek oldukça umut verici.

Turkticaret.net'e çalışanlarının yaşam alanına yaptıkları yatırımdan, İnsan Kaynakları Blogger'larına olan farkındalıklarından, nazik davetleri ve misafirliklerinden dolayı teşekkür ederim.

16 Ağustos 2013 Cuma

Kendinizi Motive Etmenin 7 Yolu

Malum bu aralar herkes farklı konularda neyin nasıl yapılacağına dair maddeler sıralıyor. Ben de bu modaya uyayım dedim ve bu sefer falanca CEO’nun ya da filanca İnsan Kaynakları Gurusunun değil, bizzat bendenizin kendimi motive etmek için kullandığımı fark ettiğim teknikleri sıralamak istedim.

1. Amatör ruhunuza sahip çıkın: İnsan kaynakları alanında ilk deneyimlerimde özellikle heyecan duyup, her türlü işi yeni bir deneyim fırsatı olarak gördüğümü hatırlıyorum. Sanırım amatör ruhlu bir profesyonel olabilmek hem motivasyonumuza hem de iş sonuçlarımıza katkı sağlayacaktır.

2. Zaman planı yapın: To do listlerin yapılması, biten işlerin işaretlenmesi ve bir sonrakine hızlıca geçmek…planlar işlerin bütününün daha net görünmesini sağlıyor.

3. Dinlenin: Dinlenmek bazen fırsat bulmakta zorlansak da, gerçekten gerekli. Uyumak, bir hobiyle uğraşmak ya da kısa molalar vermek güç toplamayı sağlıyor.

4. Hedefinize odaklanın: Üniversiteye hazırlıktan iş hayatına devreden bir alışkanlık. Hedefiniz ne uğruna çaba harcadığınız size hatırlatacaktır.

5. Merak duyun: İşinize karşı merakınız ve öğrenme isteğiniz sizi bir adım ileriye taşıyacaktır. Reklamda söylendiği gibi, merak ne güzel şey, güzel şey merak…

6. Pozitif insanlarla beraber olun: Pozitif enerji de olumsuzluklar da bulaşıcı olabilir. Sizi güzele yönlendiren insanlarla beraber olmak her alanda hayatınıza olumlu etkide bulunacaktır.

7. Sağlığınıza dikkat edin: Klasik bir söz ama her şeyin başı sağlık. Fiziksel sağlığınız yerde değilse motive olmanız zorlaşacaktır. Siz siz olun, motivasyonunuzu sağlamada da sağlığın önemini unutmayın.

Söylediğim gibi, bunlar benim kişisel motivasyonda yararlı olduğunu gözlemlediğim yöntemler, belki siz de kendinize özgü yollar bulup bunları kullanmayı deneyebilirsiniz.

Bu arada bütün bu yazılardan, işveren ve İK profesyonelleri için nasılsa herkes kendi motivasyonunu sağlamakla yükümlü, ben hiç çaba harcamasam da olur sonucu çıkmasın. Kendi kendini motive eden bir çalışanı dışardan da motive ederseniz neler olabilir, bir hayal edin derim :)

14 Ağustos 2013 Çarşamba

İçsel Motivasyon mu Dışsal Motivasyon mu?

İçsel Motivasyon mu Dışsal Motivasyon mu?

Ödüllendirme yöntemleri motivasyon sağlamada gerçekten işe yarıyor mu?

Daniel Pink'in anlattıkları sizce de ilginç ve değerli değil mi?


19 Eylül 2012 Çarşamba

BİR KUŞUN KANADINDAKİ İK


Yeşim Türköz’ ün her satırı altı çizilecek kadar anlamlı olan kitabı “Büyü Dükkânı” nında büyü dükkânı satıcısının anlattığı kısa bir masalda İnsan Kaynakları ile inanılmaz paralellikler buldum. Masal şöyleydi:

“Vaktiyle, ormanda yaşayan bir aslan kral, çok yaşlandığı için tahtını, genç ve üstün yetenekli bir aslana bırakmış. Genç aslan, eski kralı aratmamak ve kendini ormanda yaşayan tüm hayvanlara sevdirmek amacıyla, marifetlerini ortaya koymaya karar vermiş. Çok geçmeden bütün orman, onun olağanüstü istekleri yerine getirebilmek gibi bir yeteneğe sahip olduğunu öğrenmiş. Ancak bunu, her hayvan için yalnızca bir kereye mahsus olmak üzere yapabildiğinden, bütün hayvanlar, kraldan kendileri için en önemli olan şeyi istiyorlarmış. O da bu isteklerini yerine getiriyor, böylece onların gönlünü kazanıyormuş. Bir gün, huzuruna bir yavru kuş getirmişler. Kuşun tek isteği, büyük kanatlara sahip olmakmış. Kral bunun nedenini sorduğunda, "Kanatlarım çok küçük olduğu için çabuk yoruluyorum ve sık sık bir dala konmak zorunda kalıyorum; oysa büyük kanatlara sahip olursam, ben de büyük kuşlar gibi uzun mesafeler uçabilirim ve diğer kuşların hayranlığını kazanabilirim" demiş. Kral, çok hoşuna giden bu isteği hemen yerine getirerek, yavru  kuşa bir çift büyük kanat hediye etmiş. Aradan günler geçmiş, bir gün ormanda dolaşırken bir de bakmış ki yavru kuşkanatlarını sürüyerek toprağın üzerinde dolaşıyor. "İşte istediğin kanatlara sahip oldun neden uçamıyorsun?" diye sormuş. Küçük kuş, "Ben galiba sizden yanlış bir şey istedim. Keşke acele etmeyip kendi kanatlarımın gelişmesini bekleseydim. Bu kanatlar bana çok büyük geldiği için bedenim onları taşıyamıyor; uçayım derken hep yere düşüyorum" demiş. Kuş yeterince büyüdüğünde bile, uzun süre kanat çırpmadığı için kasları güçsüz kalmış  ve kaslarını geliştirmek ve yeniden uçabilmek için çok çalışması gerekmiş.”




















Özellikle kariyerinizin ilk yıllarında, hemen daha uzun mesafelere uçabilmeyi istediniz mi? Sabırsızlanıp kısa sürede çok para kazanmayı, terfi almayı ya da çok tanınmayı arzuladığınızdan küçük fırsatları, aslında kariyerinizi geliştirmenize yardımcı olacak küçük adımları kaçırdığınız oldu mu? İşiniz uçmanızı kolaylaştırıyor mu yoksa kanatlarınız olması gerekenden küçük ya da büyük mü?

İnsan Kaynağınızda kendisine uygun olmayan kanatları takmış yeteneklerinizi görebiliyor musunuz?

İşe alımlarınızda doğru adayları doğru kanatlarla eşleştirip amaçlarınıza doğru uçurabiliyor musunuz? 

Eğitimlerle, kariyer gelişimi ile çalışanlarınızın kanatlarını geliştirip, gerekli yetkinleri özümseyerek kazanmalarına yardımcı olabiliyor musunuz?

Performans değerlendirme sisteminiz hangi kuşun kanadının büyüklüğünün ne olduğunu ve ne olabileceğini objektif olarak değerlendirmenize imkân sağlıyor mu?

Kuşlarınızı hedeflenen hızda, hedeflenen mesafeye uçmaları için motive edebiliyor musunuz?

Ve belki de en önemlisi ondan kendisini geliştirmesini mi yoksa bambaşka biri olmasını mı bekliyor musunuz?

Kuşun kanadındaki İK’yı şimdi daha net görebiliyor musunuz?

19 Temmuz 2012 Perşembe

BİR BAŞARI ÖYKÜSÜ: Oscar Pistorius

Oscar Pistorius geçtiğimiz günlerin en çok konuşulan isimlerinden biri oldu, ya da umarım olmuştur. Protez bacakla koşan atletin haberini Eurosport’tan özetleyelim:

 “...Pistorius geçmiş yıllarda koştuğu bir kaç yarışla Olimpiyat barajını aşmış ancak 2012’de yaptığı dereceler Olimpiyat A barajı için yetmemiş ve kelimenin tam anlamıyla onu barajın kıyısından (0,22 saniye kadar) döndürmüştü. Olimpiyat hayalleri geçmişte olduğu gibi yine suya düşmüştü ancak ülkesinin atletizm federasyonu imdadına yetişti. Güney Afrika 4x400 bayrak takımında ve 400 metrede yarışmaya layık bulunan 25 yaşındaki atlet tarihte Olimpiyat’a katılan ilk ampute atlet olma onuruna erişti...”

Neyse ki hayatta böyle engellere rağmen koşan, “azmin zaferi” sözcüğünün örneği olan insanlar hala var. İnsanları hedefe kitlemek ve amaca ulaşmak... ne kadar tanıdık terimler değil mi? Protezin doping sayılıp sayılmayacağı dahil konu hakkında pek çok görüş etrafta uçuşadursun, bir İK gönüllüsü olarak benim kafamda tek bir soru uyandı: 

“Pardon ama siz, motivasyon mu demiştiniz?”

31 Mayıs 2012 Perşembe

SEN LİSA SİMPSON’SIN!

Hani bir ilhama ihtiyaç duyduğunuz anlar vardır, kendinize güveninizi yitirmek üzere olduğunuz, bir motivasyon kaynağının eksikliğini hissettiğiniz anlar... Motivasyona ihtiyacı olanlar için Nil Karaibrahimgil’den geliyor: “Kendini yalnız hissettiğinde, güvenebileceğin kimsen olmadığını düşündüğünde bilmen gereken tek şey...”
“İnsan hiç çizgi film seyrederken ağlar mı? Ben ağlamıştım. Dogville’i seyrettikten sonra da olan şey olmuş, ruhumda ‘elde var bir’ olmuş, yanaklarımdan bir şeyler taşmıştı. Mutluluk gözyaşı değil, acıdan da değil, anlama gözyaşıydı. Ya da hayatla ilgili bilip de unuttuğun bir şeyi derinden hatırlama gözyaşı. Bazı nadir anlarda kendini torununmuş gibi dizine oturtup bir şeyler anlatırsın ya. 

Daha konuşmayı becerememiş küçük bir varlığa, kulak dolgunluğu olsun diye, ağır bir bilgi yüklemek gibi mi yani? Sanki. Peki bir gelgitin iç denizlerde yarattığı yükselme sonrası gözlerden taşan suya ağlamak mı demeli? Belki.

Benim o günkü gelgitim ‘The Simpsons’da olmuştu işte.
***
Aynen de şöyle olmuştu: Evin küçük kızı Lisa güneşli bir Springfield sabahı okula gelir. Öğretmeni gitmiş, yerine bir yedek öğretmen gelmiştir. Kovboy şapkalı bu garip adamın adı Mr. Bergstrom’dur ve diğer öğretmenlere benzemez.

İşi hafızayla değil motivasyonladır. Küçücük çocuklara ‘herkes kendini en güçlü hissettiği şeyi bir kağıda yazsın’ gibi egzersizler yaptırır. Bu dilini uzatıp burnunun ucuna değdirme bile olsa önemli değildir. En iyi yaptığın şey neyse nedir. Bizim Lisa’nın ‘en iyi’si saksafon çalmaktır. Bu adam ona bir gün büyük bir müzisyen olacağını söyler. Lisa Simpson bir yetenektir. Bu yeteneği, onu istediği yere taşıyacak, müziğini bir gün dünya dinleyecektir. 

Lisa elinde olmadan bu adama aşık olur. Hatta emin olur. Dünyada ondan başkasına ihtiyacı yoktur. Bilgisini eğlenceye ve motivasyona çevirebilen bu adam Lisa’nın varlığına tercüman olmuştur.
***

Lisa öğretmenini çaya davet etmek için annesini ikna eder. Bu haberin heyecanıyla okula koşup sınıftan içeri bir girer ki ne görsün: Eski öğretmen geri dönmüş!

‘Peki o nerde?’ diye sorar. Mr. Bergstrom tren istasyonunda başkente gitmek üzeredir. Springfield’daki görevi sona ermiş başka bir okuldan çağırılmıştır. Lisa hemen tren istasyonuna koşar. Mr. Bergstrom tam trene binmek üzereyken Lisa seslenir: 

Mr. Bergstrom, Mr. Bergstrom!

Ve Lisa’nın bir tren istastonunda, benimse evimdeki koltukta gözyaşları içinde yaşadığımız diyalog başlar:

Lisa: Mr. Bergstrom gidemezsiniz. Siz bugüne kadar bize gelmiş en iyi öğretmensiniz.

Mr. Bergstrom
(diz çöker, Lisa’yla aynı boya gelir): Yedek öğretmenlerin hayatı böyledir işte. O bir hilekardır. Bugün beden eğitimi için şort giyer. Yarın Fransızca konuşur ya da testere kullanmayı biliyormuş gibi yapar. Tanrı bilir başka neler...

Lisa:
...sizi çok özleyeceğim.
Mr. Bergstrom (cebinden çıkardığı bir kağıt parçasına bir şey yazar ve Lisa’ya uzatır): Al bunu, kendini yalnız hissettiğinde, güvenebileceğin kimsen olmadığını düşündüğünde bilmen gereken tek şey budur.

Lisa (henüz okumaz, kağıdı avucunda sıkı sıkı tutar): Teşekkür ederim.

Anons: Herkes binsin.

Lisa (tek ayağı trenin merdiveninde binmek üzere olan Mr. Bergstrom’a): Demek buraya kadarmış. Sakıncası yoksa sizi hayatımdan söküp çıkaran trenin yanından koşmak istiyorum...

Mr. Bergstrom (Lisa trenin yanından koşarken pencereden bağırır): Hoşçakal Lisa tatlım. Ben başımın çaresine bakarım. Sen sadece notu oku.

Ve Lisa gözyaşları içinde okur notu:
 
Sen Lisa Simpson’sın.”

Yazının orjinaline “Nil’in Kelebekleri” isimli kitaptan ya da Hürriyet Gazetesinin arşivinden ulaşabilirsiniz. Çizgi filmin bahsedilen sahneleri ise aşağıdaki videoda mevcut. Kendiniz olmanın önemini hatırlamanız için.



Original Video - More videos at TinyPic

24 Şubat 2012 Cuma

İŞ ARAYIŞINI PROFESYONEL ATLET GİBİ YÜRÜTMENİN YEDİ YOLU

Takip ettiğim İK bloglarından biri olan Career Hub ’da Louise Garver tarafından yazılan bir yazı oldukça ilgimi çekti. Özetle aklımda kalanları sizinle paylaşmak istedim.

Yazıda iş arayışında olanların özellikle strateji ve düşünce yapıları bakımından profesyonel atletler gibi davranması gerektiği belirtiliyor, bunun yolları ise yedi başlık altında sıralanıyordu:
1.Hazırlanın: Bir atlet nasıl yarış öncesinde eğitim, beslenme vb. konuları içeren sıkı bir çalışma içine giriyorsa, sizin de hazırlıklarınız tam olsun. Özgeçmişiniz, Linkedin profiliniz, mülakata ilişkin hazırlıklarınız, kariyer hedefiniz netleşmiş olsun.
2. Motive olun: Siz de güçlüklerle başa çıkmada sporcuları örnek alabilirsiniz: Sizi motive edecek profosyonel sosyal ağınızı oluşturabilirsiniz, bu güvenilir bir dostu ya da bir kariyer koçunu içerebilir.
3. İç konuşmalarınızı kullanın:  Atletlerin başarmaları için takım üyeleri ve koçları tarafından desteklenirken, bir yandan da kendilerinin başaracaklarına inanmaları gerekir. Yeni ve doğru işinizi bulmanız için, olumsuz düşüncelerinizi enerji ve inanışınızı değiştirecek pozitif düşüncelere dönüştürmeniz gerekir.
 4. Gözünüzde canlandırın: Bitiş noktasına geldiğini hayal eden bir atlet gibi, siz de yeni iş teklifini kabul edişinizi gözünüzde canlandırabilirsiniz.
 5. Küçük başarıları kutlayın: Her atlet bir hedefi başarmanın pek çok aşaması oladuğu bilir. İş arayan biri de iş görüşmesine çağırılmak, ikinci görüşmeye çağırılmak gibi küçük adımları hedefe yaklaştıran adımlar olarak görebilir.
6. Kişisel almayın: Pek çok oyunda, spor karşılaşmasında kendileriyle ilgili olmayan şeylerin kişisel alınmasının etkisini görürüz. Yanlış anlaşılmaları azaltmak için sorular sorun ve hissettiklerinizin önemli olduğunun altını çizin.
7. Vazgeçmeyin: Kendinizi cesaretsiz hissettiğinizde amacınıza odaklanmaya çalışın, bu kariyer değişikliğiyle ilgili sizi motive eden şeyleri düşünün, moral verici bir içsel konuşma yapın, hedefinize ulaştığınızı canlandırın ve yolunuzun üzerindeki kazanımlarınızı kutlayın.
Yazının ana fikri bu değil belki ama bana sevdiğim bir sözü anımsattı:
“Happiness is a journey, not a destination.” (Mutluluk varılacak yer değil, yolculuğun kendisidir.)
Galiba bütün mesele motivasyonu kaybetmeden, iş arayış sürecinden de keyif alabilmekte.
Keyifli koşular :)


 

3 Kasım 2011 Perşembe

GÜNCEL BİR SORUN: İŞ AİLE DENGESİZLİĞİ.PEKİ ÇÖZÜMÜ KİMDE?

Bugün aile ve iş yapısının geleneksel yapısından farklılaştığını görüyoruz. Günümüzde pek çok kadın tam zamanlı işlerde çalışıyor, boşanma oranları artıyor, tek ebeveynli aileler fazlalaşıyor, ailedeki kadın ve erkeğin rolleri kısmen de olsa benzeşmeye başlıyor, bireylerin işlerinden beklentileri farklılaşıyor. Değişen bu yapı içinde hem işinde hem de ailesinde tatmin edici bir yaşam sürmek isteyen bireylerin işi ise gittikçe zorlaşıyor. Peki bireyler, aileler, kurumlar ve hatta toplum açısından olumsuz sonuçlar doğurabilen bu sorunun çözümü kimde?
Aslında sorun çok boyutlu olduğundan sorunun çözümüne yardımcı olabilmek de farklı unsurların destekleriyle mümkün. Öncelikle kurumlar, aile dostu bir yaklaşım benimseyerek, çocuk ve yaşlıların bakımı, esnek çalışma saatleri, evden çalışma, aile nedenleriyle izin alabilme vb. uygulamalara yer verebilir. Yine yönetici desteği, iş arkadaşlarının desteği ve maaş ve sosyal haklar da örgütsel destek faktörleri olarak sayılabilir. Diğer taraftan ailelerde de eşlerin birbirlerine destek olması, yakın çevredeki arkadaş ve akrabaların yardımları ve ücretli yardımcılardan destek alınması da kişilere iş aile dengesini kurmakta yardımcı olacaktır. Bütün bunların yanında bireyin hissettiği iş aile dengesizliğinin biraz da kişisel faktörlere bağlı olduğu bilinmektedir. Örneğin mükemmelliyetçi ve A tipi kişilik sahibi bireyler daha fazla iş aile çatışması yaşayabileceklerdir. İletişim becerisi, iş yükünü yönetme becerisi ve olumsuz duygularla başa çıkabilme becerisi gibi özellikler ile kişinin sahip olduğu eğitim de gerektiğinde iş aile dengesizliğiyle başaçıkmada bireye yardımcı olabilecektir.
Madem ki iş aile dengesizliği günümüz toplumlarında karşılaşılması muhtemel bir sorun olarak görülüyor, bu sorunun çözümünde de kurumlar ve özellikle de İK departmanları, çalışanlar ve aileleri ellerinden geleni yapmalılar. Çünkü bu sorunun çözülmemesi birey açısından yaşam tatmininde azalmadan tükenmişlik hissine, aileler açısından evlilik tatmininin azalmasından boşanmalara, kurumsal açıdan motivasyonda düşüşten verimliliğin azalmasına kadar pek çok olumsuz sonuçlara neden olabilecektir.

Konuyla ilgili detaylı bilgi için ne okuyalım?

Zeynep Aycan, Mehmet Eskin, Serap Yavuz: Hayat Dengesi.
Greenhaus, Jeffrey H., Nicholas J. Beutel: “Sources of Conflict Between Work and Family Roles”. Academy of Management Review. v. 10. i. 1 (1985): 76-88.
Burcu Ertemli: İş Aile Çatışması ve Aile İş Çatışmasının İşe Cezbolma Üzerindeki Etkisine Yönelik Bir Uygulama, YTÜ Yüksek Lisans Tezi.