1 Temmuz 2012 Pazar

BUGÜN STRESE KARŞI NE YAPTIN?


Geçtiğimiz hafta yeni yöneticim Master Eğitmen ve Danışman Sn.Hülya Çağlar’ın Yetkinlik Geliştirme Eğitimine katıldım. Oldukça keyifli ve öğretici geçen eğitimde ele alınan yetkinliklerden biri de, benim de kişisel olarak geliştirmem gerektiğini düşündüğüm stres yönetimiydi. Eğitimden ve çeşitli kaynaklardan yararlanarak stresi yönetmek konusunda yapabileceklerimin bir listesini oluşturdum. Kendi listenizi oluşturup uygulamanız konusunda size de ilham kaynağı olması umuduyla aşağıda strese karşı yapılacaklar listemi iletiyorum.

1.Sağlıklı beslenmek,
2.Bol su içmek,
3.Düzenli egzersiz yapmak,
4.Düzenli ve yeterli uyumak,
4.Doğayla iç içe olmak,
5.Müzik dinlemek,
6.Rahatlatıcı, yormayan türden kitaplar okumak, dergiler karıştırmak,
7.Dans etmek,
8.Nefes kontrolünü öğrenmek,
9.Çocuklarla vakit geçirmek,
10.Oyun oynamak,
11.Mükemmelliyetçilik, aşırı plancılık zincirlerini kırmak,
12. Olumsuz düşünceleri olumlularla değiştirmek,
13.Gülmek,
14.Gerginlik yaratan televizyon programları yerine komedi filmlerini tercih etmek,
15.Pozitif insanlarla beraber olmak,
16.Hayır demeyi öğrenmek.

Siz bugün strese karşı ne yaptınız?

16 Haziran 2012 Cumartesi

DİKKAT! BU BİR TATİL YAZISIDIR...

Yönetim derslerinde “insanları makine olarak gören” anlayışın Klasik Yönetim Yaklaşımında kaldığını okusak da, yönetim birikimli olarak ilerleyen bir sanat ve bilimdir. Yani yeni yaklaşımlar eskileri kökünden söküp atmaz ki yönetim kavramı insanlık tarihi kadar eskidir.

Niyetim yönetim yaklaşımları hakkında ahkâm kesmek değil. Kaldı ki burada böyle tatil keyfi sürerken, köşesine çekilip, elini taşın altına koymadan atıp tutmak da pek benim tarzım sayılmaz. Sadece aşağıdaki karikatürün bu sıcak yaz gününde bana çağrıştırdıklarından dem vurabilirim naçizane.



İşiniz size sonsuz esneklikler tanımıyorsa, pek çoğunuz karikatürdeki çalışanın durumunda kaldığınızı hissetmişsinizdir. Önemli olan ise bunu ne sıklıkla hissettiğinizdir. Belirli zamanlarda alınacak molalar, belirli zamanlarda bitecek işler, haşır haşır neşir olunacak araç gereçler vardır. İnsanları makine olarak görseniz de görmeseniz de bir düzen oluşturmak, planlamak, koordine etmek, işleri yürütmek için makineleşen insanlar işinize bile yarayabilir. Ne de olsa yönetim, birikimli ilerleyen bir süreçtir.

Bütün bu rutin koşuşturmanın içerisinde, sonuçta benzetilse de makine olmayan “insan”, kendisine küçük pencereler arar. Yasal izin haklarını kullanabiliyor olmak çalışana işte bu havadar pencereleri sunar. Kimi alışverişe saldırır, kimi doğadaki huzurun peşine düşer. Kimi eş dost sohbetlerine, eğlencelere, kimi yalnız kalıp kitaplara, müziğe koşar. Ne şekilde olursa olsun, keyifli bir tatil, makineyi şarj etmeye, çalışanı işine daha yüksek enerjiyle döndürmeye yarar.

Tatil fırsatı bulan şanslı çalışanlara keyifli şarjlar, pardon tatiller dilerim:)

8 Haziran 2012 Cuma

Hani Facebook'ta İş Yoktu? İnsankaynaklari.com ile İş Bulmak Artık Çok Kolay!

Yenibiris.com'un yeni uygulaması insankaynaklari.com adaylara Facebook üzerinden profesyonel iş ağı oluşturarak en uygun işi en kısa sürede bulma fırsatı tanıyor!

İnsankaynaklari.com, zaten dahil olduğunuz Facebook’u iş hayatınızda da etkin bir şekilde kullanmanızı sağlayan bir uygulama. İnsankaynaklari.com ile profesyonel iş ağınız genişlerken, ağdaki tüm iş ilanlarına doğrudan ulaşabilir,  'Şimdi Başvur' tuşuyla istediğiniz ilana başvuru yapabilirsiniz. Ve dahası istediğiniz pozisyonların olduğu şirketlere arkadaş listenizden 1 ya da 2. derece bağlantınız varsa bulabilir, gerekli gördüğünüzde bu bağlantıları kullanabilirsiniz.

Ücretsiz olan uygulamada Yenibiris.com ya da Linkedin özgeçmişlerinizi uygulamaya aktararak iş ilanlarını inceleyip başvurularınızı gerçekleştirebilirsiniz. Üstelik profil gizlilik ayarlarını kullanarak özgeçmiş bilgilerinizin ne kadarının gözükeceğine kendiniz karar verebilirsiniz. İnsankaynaklari.com sayesinde bağlantılarınız üzerinden profesyonel profillerinizi zenginleştirebilir, diğer sosyal ağlardaki bağlantılarınızı da davet edebilirsiniz.

Uygulamayı incelemek ve giriş yapmak için Facebook ile bağlan!

Bir bumads advertorial içeriğidir.

7 Haziran 2012 Perşembe

HER BİTİŞ BİR BAŞLANGIÇ...


Ekim 2011’den beri blogumda pek çok şey paylaştım, bazıları doğrudan benim kariyer gelişimimle ilgiliydi. Bugün de bunu paylaşmazsam, bu benim için büyük bir eksiklik olacaktı.

Mart 2012’de büyük umutlarla başladığım işimden, dün, deneme sürem içinde ayrıldım. Ama biliyorum ki her bitiş bir başlangıç... Ve kurduğum hayaller hala cebimde. Yılmak yok, yürümeye devam...

3 Haziran 2012 Pazar

CÜZDAN İLE VİCDAN ARASINDAKİ İK FONKSİYONLARINDAN BİRİ: EĞİTİM


İnsan kaynaklarının fonksiyonlarını yerine getirirken çoğu zaman ister istemez vicdan ile cüzdan arasında kalmak söz konusu olur. Üst yönetimle çalışan arasında, bütçe ile yapmak istedikleriniz arasında ince bir çizgi üzerinde dikkatle yürümeye çalışmaktır İnsan Kaynakları çalışanı olmak bir açıdan da.

Bu yüzden Kariyer dergisinin Haziran sayısında yer alan haberi okuduğumda hiç şaşırmadım. Türkiye’de de dünyada da durum aynı demek ki. “Bütçede İlk Eğitimden Kısılıyor” başlıklı haber şöyle:

“İşverenler eğitim alanındaki harcamaları kısmak için eski eğitim yöntemlerine başvuruyor. Öğrenme ve kişisel gelişim harcamalarında kısıtlama yapmak isteyen firmalar, tecrübeli elemanların verdiği seminerler, grup toplantılar, konuk konuşmacılar, web bazlı eğitimler, iç iletişim ve kitaplar gibi eski usul eğitimlere geri dönüyor. XpertHR araştırmasına göre Avrupa ve Asya genelinde her üç işverenden ikisi, yaklaşık yüzde 51’lik bir oran, eğitim alanındaki masraflarını kısma yoluna gidiyor. Bu rakamın yüzde 80’i de kısıtlamayı daha informal eğitim yöntemlerini uygulayarak yapıyor. Yüzde 73’lük bir oran iş ortaklığında bulunduğu firmalarla birlikte yöneticilerin ortaklaşa verdiği eğitimlere başvuruyor. Eğitimlerin içeriğinde ise, daha çok iş analizlerine ağırlık veriyor.Araştırmanın ilginç sorunu ise, bu uygulamayı yapan pek çok firmanın eğitimlerden aldıkları sonuçlardan son derece memnun olmaları. Sadece yüzde 13’lük bir oran eski yöntemlerle verilen eğitimlerin etkinliği azalttığını düşünüyor. www.personeltoday.com”
 

31 Mayıs 2012 Perşembe

SEN LİSA SİMPSON’SIN!

Hani bir ilhama ihtiyaç duyduğunuz anlar vardır, kendinize güveninizi yitirmek üzere olduğunuz, bir motivasyon kaynağının eksikliğini hissettiğiniz anlar... Motivasyona ihtiyacı olanlar için Nil Karaibrahimgil’den geliyor: “Kendini yalnız hissettiğinde, güvenebileceğin kimsen olmadığını düşündüğünde bilmen gereken tek şey...”
“İnsan hiç çizgi film seyrederken ağlar mı? Ben ağlamıştım. Dogville’i seyrettikten sonra da olan şey olmuş, ruhumda ‘elde var bir’ olmuş, yanaklarımdan bir şeyler taşmıştı. Mutluluk gözyaşı değil, acıdan da değil, anlama gözyaşıydı. Ya da hayatla ilgili bilip de unuttuğun bir şeyi derinden hatırlama gözyaşı. Bazı nadir anlarda kendini torununmuş gibi dizine oturtup bir şeyler anlatırsın ya. 

Daha konuşmayı becerememiş küçük bir varlığa, kulak dolgunluğu olsun diye, ağır bir bilgi yüklemek gibi mi yani? Sanki. Peki bir gelgitin iç denizlerde yarattığı yükselme sonrası gözlerden taşan suya ağlamak mı demeli? Belki.

Benim o günkü gelgitim ‘The Simpsons’da olmuştu işte.
***
Aynen de şöyle olmuştu: Evin küçük kızı Lisa güneşli bir Springfield sabahı okula gelir. Öğretmeni gitmiş, yerine bir yedek öğretmen gelmiştir. Kovboy şapkalı bu garip adamın adı Mr. Bergstrom’dur ve diğer öğretmenlere benzemez.

İşi hafızayla değil motivasyonladır. Küçücük çocuklara ‘herkes kendini en güçlü hissettiği şeyi bir kağıda yazsın’ gibi egzersizler yaptırır. Bu dilini uzatıp burnunun ucuna değdirme bile olsa önemli değildir. En iyi yaptığın şey neyse nedir. Bizim Lisa’nın ‘en iyi’si saksafon çalmaktır. Bu adam ona bir gün büyük bir müzisyen olacağını söyler. Lisa Simpson bir yetenektir. Bu yeteneği, onu istediği yere taşıyacak, müziğini bir gün dünya dinleyecektir. 

Lisa elinde olmadan bu adama aşık olur. Hatta emin olur. Dünyada ondan başkasına ihtiyacı yoktur. Bilgisini eğlenceye ve motivasyona çevirebilen bu adam Lisa’nın varlığına tercüman olmuştur.
***

Lisa öğretmenini çaya davet etmek için annesini ikna eder. Bu haberin heyecanıyla okula koşup sınıftan içeri bir girer ki ne görsün: Eski öğretmen geri dönmüş!

‘Peki o nerde?’ diye sorar. Mr. Bergstrom tren istasyonunda başkente gitmek üzeredir. Springfield’daki görevi sona ermiş başka bir okuldan çağırılmıştır. Lisa hemen tren istasyonuna koşar. Mr. Bergstrom tam trene binmek üzereyken Lisa seslenir: 

Mr. Bergstrom, Mr. Bergstrom!

Ve Lisa’nın bir tren istastonunda, benimse evimdeki koltukta gözyaşları içinde yaşadığımız diyalog başlar:

Lisa: Mr. Bergstrom gidemezsiniz. Siz bugüne kadar bize gelmiş en iyi öğretmensiniz.

Mr. Bergstrom
(diz çöker, Lisa’yla aynı boya gelir): Yedek öğretmenlerin hayatı böyledir işte. O bir hilekardır. Bugün beden eğitimi için şort giyer. Yarın Fransızca konuşur ya da testere kullanmayı biliyormuş gibi yapar. Tanrı bilir başka neler...

Lisa:
...sizi çok özleyeceğim.
Mr. Bergstrom (cebinden çıkardığı bir kağıt parçasına bir şey yazar ve Lisa’ya uzatır): Al bunu, kendini yalnız hissettiğinde, güvenebileceğin kimsen olmadığını düşündüğünde bilmen gereken tek şey budur.

Lisa (henüz okumaz, kağıdı avucunda sıkı sıkı tutar): Teşekkür ederim.

Anons: Herkes binsin.

Lisa (tek ayağı trenin merdiveninde binmek üzere olan Mr. Bergstrom’a): Demek buraya kadarmış. Sakıncası yoksa sizi hayatımdan söküp çıkaran trenin yanından koşmak istiyorum...

Mr. Bergstrom (Lisa trenin yanından koşarken pencereden bağırır): Hoşçakal Lisa tatlım. Ben başımın çaresine bakarım. Sen sadece notu oku.

Ve Lisa gözyaşları içinde okur notu:
 
Sen Lisa Simpson’sın.”

Yazının orjinaline “Nil’in Kelebekleri” isimli kitaptan ya da Hürriyet Gazetesinin arşivinden ulaşabilirsiniz. Çizgi filmin bahsedilen sahneleri ise aşağıdaki videoda mevcut. Kendiniz olmanın önemini hatırlamanız için.



Original Video - More videos at TinyPic

19 Mayıs 2012 Cumartesi

YARATICI BİR İŞ İLANI: FAST COMPANY

Sosyal ağların sevdiğim yanlarından biri, bazen ilgimi çekebilecek paylaşımlara rastlıyor olmam. Az önce twitterda Kariyer.net’in Genel Müdürü Yusuf Azoz da bir ilan paylaşmış. Oldukça yaratıcı bir tasarıma sahip olan ilana ben de blogumda yer vermek istedim.
Not-1: Fast Company ABD’de yayınlanan bir iş dünyası dergisi. İnternet Sitesi'nden 2012 iş dünyasının en yaratıcı 100 ismine ve çok daha fazlasına ulaşabilirsiniz.

Not-2: Bu güzel günde hepimizin Atatürk’ü Anma Gençlik ve Spor Bayramı’nı da kutlamadan geçemeyeceğim. :)

13 Mayıs 2012 Pazar

ZEBANİYE İHTİYAÇ DUYAN İŞYERİ İSTİYORUM...

Geçen hafta Gücümüz İnsan blogunun sahiplerin sevgili meslektaşım Serhat Kahyaoğlu’nun bir yazısını okudum. Serhat Bey, işyerinden ayrılma sebeplerini o kadar güzel açıklamış ki anlattığı konulardan muzdarip pek çok çalışanın sesi olmuş.
Yazıyı okurken aklıma vaktiyle bir hocamdan dinlediğim, meşhur bir fıkra geldi nedense:

“Adamın biri cehennemi geziyormuş. Cehennemde her milletin ayrı ayrı kuyuları varmış. Her kuyunun başında da zebani duruyormuş. Kuyulardaki insanlar canla başla çıkmak için uğraşıyor, birbirlerine destek veriyormuş. Tam biri çıkacakken zebani görevini yapıyor adamın kafasına vurup onu tekrar aşağı atıyormuş. Ama insanlar mücadeleye devam ediyor, yeniden deniyorlarmış. Adam her kuyunun başında bu manzarayı görerek gezerken birde ne görsün başında zebanisi olmayan bir kuyu….hemen merakla sormuş
“Neden bu kuyunun başında kimse yok?” yanındaki zebani şu cevabı vermiş:
“Bu kuyu Türklerin kuyusu, Onlar içlerinden biri çıkacak olduğunda onu tutup aşağı çekerler. Bu yüzden burada zebaniye gerek yok.””

Bu sadece Türklere ya da belli bir millete özgü bir durum mu bilemiyorum ama kıskançlık, çekememezlik, psikolojik taciz o kadar yaygın ki işyerlerinde. İnsan kaynakları departmanlarında dahi bu tür olumsuzluklarla karşılaşılması çok üzücü. İnsan kaynakları departmanları bir ekip olarak uyumlu olmazsa, insan kaynağından nasıl uyumlu çalışmaları beklenebilir ki?

Şimdi bir düşünün bakalım, siz işyerinizde zebanilere karşı mücadele eden misiniz, yoksa birilerinin zebanisi mi? Çalışma arkadaşlarınıza, astlarınıza destek mi oluyorsunuz, köstek mi? Aslında aynı kuyuda olduğunuz meslektaşlarınıza yardımcı olmaya mı çabalıyorsunuz, yoksa açık mı arıyorsunuz? Eleştirileriniz onları geliştirmek için mi, yermek için mi? Teşekkürde, tebrikte, ödülde, gülümsemede mi cömertsiniz; yoksa azarlamada, hakarette, cezada, asık suratlılıkta mı?

Bir düşünün bakalım, sizin iş yerinizde zebaniye ihtiyaç var mı?

6 Mayıs 2012 Pazar

“ÖNERİYORUM”, ÖYLEYSE VARIM...

Öneri sistemleri bir işi en iyi o işi yapanın bileceği düşüncesinden hareketle çalışanların iyileştirme önerilerini toplayıp değerlendirmeyi ve çoğu zaman ödüllendirmeyi içeriyor. Bu öneriler grup önerileri ya da bireysel öneriler olabiliyor. Bu tür sistemler çalışanlara seslerini duyurma, yenilikçi fikirlerini iletme, işletmeye katkı sağlayan fikirleri karşılığında ödül elde etme imkânı sağlarken; işletmeye de çalışanlarının katılımcılıklarını, yaratıcılıklarını, motivasyonlarını artırma, yeni uygulamaları harekete geçirme, kalite, verimlilik ve rekabet gücünü artırma, gelişime katkı sağlama, maliyeti düşürme gibi avantajlar sağlıyor.

Çalışana ise “öneriyorum, öyleyse varım...” demek kalıyor:)

1 Mayıs 2012 Salı

MUTSUZ MAVİ YAKA VE 1 MAYIS

Kariyer Dergisi'nin Mayıs sayısında daha önce çeşitli gazetelerde ve Yenibiris.com internet sitesinde de rastladığım bir araştırma sonucuna yer verilmiş.

“GfK’nın 2003’ten 2011’e, 9 yılda 350 bin çalışanla yaptığı çalışan memnuniyeti araştırmasının sonuçlarına göre memnuniyet oranı mavi yakada yüzde 55.4’ten yüzde 51.1’e inerken, beyaz yakada yüzde 48.9’dan yüzde 55.2’ye çıktı. Araştırmadan çıkan sonuçlara göre;

Mavi yakanın en memnuniyetsiz olduğu alanlar;

* ücret ve sosyal olanaklar
* tanınma ve takdir
* kişisel mesleki gelişim
* performans yönetimi
* şirket yönetimi
* ilk yönetici
* bilgi akışı/iletişim işbirliği
* çalışma ortamı

Beyaz yakanın en memnuniyetsiz olduğu alanlar;
* tanınma ve takdir
* ücret ve sosyal haklar
* performans yönetimi
* kişisel/mesleki gelişim
* şirket yönetimi
* yapılan iş

olarak sıralanmış.


Burada mavi yakada da beyaz yakada da en çok iyileştirme bekleyen iki konu; ücret ve sosyal haklar ile şirket yönetimi olarak dikkat çekiyor. Metal eşya, beyaz eşya, otomotiv, çelik sanayi, çalışanların en memnuniyetsizlik duydukları sektörler.”
Çalışan memnuniyeti İnsan Kaynaklarının var olma sebeplerinden biri. Ülkemizde ücret ve diğer olanaklar, iş sağlığı ve güvenliği, çalışma koşulları özellikle önem verilmesi gereken konular. Üstelik Resmi Tatil olan 1 Mayıs’ta işinin başında çalışmakta olan personel de cabası.

Herkesin Emek ve Dayanışma gününü kutluyor, İnsan Kaynağının hak ettiği değere sahip olduğu günlere erişmemizi diliyorum.