30 Aralık 2013 Pazartesi
26 Aralık 2013 Perşembe
Ödüllü Yaratıcı Özgeçmişler
Bu aralar İnsan Kaynaklarına ilişkin yarışmalar çoğalmaya başladı. Yaratıcı ilanlar, bloglar, aday CVleri...Bir İnsan Kaynakları Gönüllüsü olarak kendi adıma bu tarz organizasyonlardan çok mutlu olduğumu söyleyebilirim.
Yeni Asır gazetesi de CVyolla.com' un da katkısıyla böyle bir organizasyona imza atmış. Organizasyonun detaylarını BURADAN görebilirsiniz.
Şimdi ben susayım ödüllü yaratıcı özgeçmişler konuşsun:)
1. CV-Hilal Gülçiçek:
2.CV-İmge Bilek:
3.Cv-Emre Yenioğlu
Mansiyon Ödüllü CV-Özge Ozanoğlu
Yarışmanın kazananlarını tebrik ediyor, İnsan Kaynakları alanındaki yaratıcı çalışmaların artmasını diliyorum :)
Yeni Asır gazetesi de CVyolla.com' un da katkısıyla böyle bir organizasyona imza atmış. Organizasyonun detaylarını BURADAN görebilirsiniz.
Şimdi ben susayım ödüllü yaratıcı özgeçmişler konuşsun:)
1. CV-Hilal Gülçiçek:
2.CV-İmge Bilek:
Mansiyon Ödüllü CV-Özge Ozanoğlu
21 Aralık 2013 Cumartesi
İnsan Kaynakları’nda Doğru Bilinen Yanlışlar…
Bana göre, insan kaynaklarında hangi sistemi,
hangi uygulamayı, formu, prosedürü vb. kullandığınızdan daha önemli olan şey,
bunları hangi amaçla, hangi niyetle kullandığınız. Çünkü amacınız tabiri caizse
“insani” değilse, üzgünüm, insanlara dokunamayacak ve onlardan verim
alamayacaksınız.
İşte insan kaynaklarının kullandığı araçlardan
bazıları hakkında doğru bilinen yanlışlar…
- İş tanımları pozisyonun sorumlulukları arasına giren işleri kapsar, amaç pozisyon sahibini bilgilendirmek olmalıdır, beklentilerle gözünü korkutmak ya da yerine getirilemeyecek sorumluluk ve hedeflerle meydan okumak değil.
- Organizasyon şeması pozisyonları, unvanları, kimin kime bağlı olduğunu gösteren bir yapıdır, kurumun işleyişini, pozisyonların kurum içerisindeki yerini vb anlamakta faydalıdır. Ancak organizasyon şeması, kurum içerisindeki pozisyonları önemine, sahip oldukları yetkilere vb göre sınıflandırmaz, sıralamaz, ayırmaz.
- Performans değerlendirme, amaç performansı yönetmek olduğunda güzel bir araçtır. Ancak yılda bir gün gelsin, o gün eteğimdeki taşları dökeyim, şu çalışana haddini bildireyim, şunun notunu buradan kırayım, şuna aman mutlaka yüksek not vereyim mantığı ile yürütüyorsanız süreci, tek suçlu İnsan Kaynakları değil demektir.
- İşe alım mülakatları, adayı tanımak, pozisyona göre adayın uygunluğunu anlamak için çok önemlidir. Ama işe alacağınız kişiye göre pozisyon uyduruyorsanız, tamamen aklınıza estiği gibi, sadece adaydan “aldığınız elektrik”e göre mülakat sürecini yürütüyorsanız, “neden yetkin ve istediğim gibi bir insan kaynağım yok” diye boşuna hayıflanmayın.
O kadar çok İnsan Kaynakları süreci, aracı
sayabilirim ki bunlar gibi yanlış kullanılan. Önce İnsan Kaynağına bakış
açısını değiştirmek gerekiyor, burada da yapmacıklık, zoraki iyi niyet bir işe
yaramıyor. Duygusal zekası gelişmiş, vicdanı değerleri yüksek, insan kaynağına
sözde değil gerçekten içtenlikle değer veren kurumlar İnsan Kaynakları
araçlarını da daha etkin kullanabiliyor.
16 Kasım 2013 Cumartesi
Kişilik Envanteri: Bu Kez İşe Alım Yapanlar İçin…
Lou Adler’in
Linkedin üzerinden de paylaştığı makale (Why All Interviewers Should be Personality Tested, Not Candidates) oldukça ilgimi çekti.
Açıkçası, öncelikle dikkatimi çeken sadece iki soruyla DISC
analizi yapabilmek olmuştu:
Soru 1: Yavaş
mı hızlı mı karar alıyorsunuz?
Soru 2: Daha
çok sonuçlarla mı ilişkilerle mi ilgilisiniz?
Gerçekten de bu iki
soruya verdiği cevaplar en azından adayın tarzı hakkında bir bilgi verebiliyor.
Ancak Adler’in kişilik envanteri hakkında bahsettiği başka bir nokta daha var
ki, en az bu iki soru kadar önemli. İşe alım yapanların kişilik envanteri yapmış olmasının gerekliliği...
Peki bir işe alımcı kendi
tarzını bilirse, ne tarz insanları işe almaya meyilli olduğunu ya da işe
alımlarda en çok nelere dikkat ettiğini bilebilir mi? Kendi tarzını anlayan işe
alım uzmanı ya da bir yönetici, belki Adler’in dediği gibi tarzını zıttından
öğrenerek, kendisini geliştirebilir mi? En önemlisi kendini tanımayan işe alımcı, adayları
tanıyabilir mi? Hatta işe alım yapanlara yönelik envanterler olsa, hoş olmaz
mı?
Beni türlü sorulara
sevk eden makalenin tamamını Lou Adler’dan okuyabilir, siz de kendi sorularınızı ve cevaplarınızı üretebilirsiniz.
18 Ekim 2013 Cuma
Ne İş Olsa Yaparım Abi!
Sizi bilmem ama ben
“Ne iş olsa yaparım (abi)” diyen adaydan korkarım. Çünkü ne iş olsa yaparım diyen
aday, aslında ne iş yapabileceğini ve/veya yapmak istediğini bilmeyen adaydır.
Ne iş olsa yaparım
sözünün hiçbiri hoş çağrışımlar yapmayan farklı anlamları var gibi gelir bana.
“Ne iş olsa yaparım”, çünkü ben sadece para için çalışırım, param zamanında
hesabıma yatıyor mu, gerisine bakmam. “Ne iş olsa yaparım”, çünkü bu işin
gerektirdiği yetkinliklerden bihaberim, öğrenirim bir şekilde, ne olacak ki! “Ne
iş olsa yaparım”, çünkü aslına bakarsanız ne yapabileceğimi ya da ne yapmak
istediğimi ben de bilmiyorum, siz şu işi bir verin bana, bir denerim, belki
severim. “Ne iş olsa yaparım”, çünkü belirli bir uzmanlığım hatta belki ilgi
alanım bile yok, şu ya da bu iş fark etmez benim için. “Ne iş olsa yaparım”,
çünkü işimin hayatımda sahip olduğu veya olabileceği önemin pek de farkında
değilim.
Her ne kadar bu
cümle bende hoş olmayan duygular yaratsa da, iki aday kesimi var ki, onları bu
genellememden neredeyse muaf tutabilirim. Birincisi bu sözleri söylerken
gerçekten içten olan ve verilebilecek “hemen hemen” her işi elinden geldiğince
en iyi bir şekilde yapmaya hazır olan mavi yakalı çalışan profili. Sonuçta
“emek parası” için çalışıp çabalayan ve bu çabasını bu şekilde ifade eden
emekçilere laf söylemek kimsenin haddi değil. İkinci kesim ise, yeni mezun adaylar.
Onların da gerçekten istedikleri işi bulmaları için denemeler yapmaları çok
doğal hatta faydalı.
Ancak kişisel olarak
ben, çok önceden beri genel hatlarıyla da olsa ne iş yapmak istediği konusunda
fikri olanlardandım, sonraları bu konuda daha da ısrarcı oldum. Anlayacağınız,
şimdi bana sorsanız, kusura bakmayın ama, “Her işi yap(a)mam abi ben!”
28 Eylül 2013 Cumartesi
Taş Devrinde İş Görüşmesi:)
İş görüşmelerinin geçmişinin nereye dayandığını hiç merak ettiniz mi? The Armstrong and Miller Show "The Origin of Job Interview" isimli skecinde bu konuyu işlemiş. Video benim çok hoşuma gitti, bakalım size de tanıdık gelecek mi :)
Keyifli seyirler...
Keyifli seyirler...
8 Eylül 2013 Pazar
Olumsuzu Yönetmek Ustalık İster – Zeynep Oktuğ
İtiraf ediyorum,
daha önce tamamında olumsuz geribildirim vermeyi anlatan bir kitap okumamıştım.
Oysa ki konu sadece İnsan Kaynakları bakış açısıyla değil, günlük yaşamımızda,
çocuk yetiştirmede, müşterilerle ilişkilerde vb. her yerde karşımıza çıkıyor ve
ustaca uygulanmadığında sonu hüsran oluyor.
Arka kapakta kitabın
içerisinde de yer alan şu sözlere yer verilmiş:
“Bazen birine "yapamıyorsun"
demenin, onu hırslandıracağı ve çabalamaya yönelteceği düşünülür. Ama
"yapamıyor" olmaktan doğan bir hırsın kimseye gerçek anlamda
"iyi gelme" olasılığı yoktur. Bazen de, birisi "yapamıyor"
olduğunda ona bunu iletmek zor gelir ve görev başkasına devredilmeye çalışılır.
İletmeye istekli olanlar da çıkabilir. Ancak olumsuz süreçleri işe yarayacak
şekilde yönetebilene az rastlanır.”
Ne kadar da doğru!
Kitapta geribildirim almanın ve vermenin daha çok kişisel, psikolojik boyutuna
yer verilmiş. Olumsuz geribildirim verirken performans yönelimli miyiz, öğrenme
yönelimli mi? Olumsuz geribildirim aldığımızda hangi duygu düzenleme
stratejilerini kullanıyoruz? Ve bu gerçekten ne ifade ediyor, ne fark ediyor,
hatta neye mal oluyor?
Kitabın sonunda, konuyla
ilgili oldukça faydalı iki akademik çalışmaya da yer verilmiş.
Açıkçası ben
geribildirimin kitapta bahsedilen boyutları üzerine daha önce bu kadar derin
düşünmemiştim, bu yüzden de benim için oldukça yararlı oldu. Geribildirimin
psikolojik tarafını irdelemek isteyenlere özellikle tavsiye ederim.
Keyifli okumalar…
16 Ağustos 2013 Cuma
Kendinizi Motive Etmenin 7 Yolu
Malum bu aralar herkes farklı konularda neyin nasıl yapılacağına dair maddeler sıralıyor. Ben de bu modaya uyayım dedim ve bu sefer falanca CEO’nun ya da filanca İnsan Kaynakları Gurusunun değil, bizzat bendenizin kendimi motive etmek için kullandığımı fark ettiğim teknikleri sıralamak istedim.
1. Amatör ruhunuza sahip çıkın: İnsan kaynakları alanında ilk deneyimlerimde özellikle heyecan duyup, her türlü işi yeni bir deneyim fırsatı olarak gördüğümü hatırlıyorum. Sanırım amatör ruhlu bir profesyonel olabilmek hem motivasyonumuza hem de iş sonuçlarımıza katkı sağlayacaktır.
2. Zaman planı yapın: To do listlerin yapılması, biten işlerin işaretlenmesi ve bir sonrakine hızlıca geçmek…planlar işlerin bütününün daha net görünmesini sağlıyor.
3. Dinlenin: Dinlenmek bazen fırsat bulmakta zorlansak da, gerçekten gerekli. Uyumak, bir hobiyle uğraşmak ya da kısa molalar vermek güç toplamayı sağlıyor.
4. Hedefinize odaklanın: Üniversiteye hazırlıktan iş hayatına devreden bir alışkanlık. Hedefiniz ne uğruna çaba harcadığınız size hatırlatacaktır.
5. Merak duyun: İşinize karşı merakınız ve öğrenme isteğiniz sizi bir adım ileriye taşıyacaktır. Reklamda söylendiği gibi, merak ne güzel şey, güzel şey merak…
6. Pozitif insanlarla beraber olun: Pozitif enerji de olumsuzluklar da bulaşıcı olabilir. Sizi güzele yönlendiren insanlarla beraber olmak her alanda hayatınıza olumlu etkide bulunacaktır.
7. Sağlığınıza dikkat edin: Klasik bir söz ama her şeyin başı sağlık. Fiziksel sağlığınız yerde değilse motive olmanız zorlaşacaktır. Siz siz olun, motivasyonunuzu sağlamada da sağlığın önemini unutmayın.
Söylediğim gibi, bunlar benim kişisel motivasyonda yararlı olduğunu gözlemlediğim yöntemler, belki siz de kendinize özgü yollar bulup bunları kullanmayı deneyebilirsiniz.
Bu arada bütün bu yazılardan, işveren ve İK profesyonelleri için nasılsa herkes kendi motivasyonunu sağlamakla yükümlü, ben hiç çaba harcamasam da olur sonucu çıkmasın. Kendi kendini motive eden bir çalışanı dışardan da motive ederseniz neler olabilir, bir hayal edin derim :)
14 Ağustos 2013 Çarşamba
İçsel Motivasyon mu Dışsal Motivasyon mu?
İçsel Motivasyon mu Dışsal Motivasyon mu?
Ödüllendirme yöntemleri motivasyon sağlamada gerçekten işe yarıyor mu?
Daniel Pink'in anlattıkları sizce de ilginç ve değerli değil mi?
Ödüllendirme yöntemleri motivasyon sağlamada gerçekten işe yarıyor mu?
Daniel Pink'in anlattıkları sizce de ilginç ve değerli değil mi?
24 Temmuz 2013 Çarşamba
Balık Tutmak ve İş Hayatı..
Bilinen bir hikayedir…
“ Amerikalı bir işadamı, iş seyahati
için Meksika’ ya gitmiş. Boş zamanında şirin bir kıyı
kasabasını ziyaret etmiş. Limanda gezinirken, balık dolu bir tekne ve
içinde keyifli bir balıkçıyı görmüş. Balıkçıya seslenmiş:
- Merhaba balıkçı, teknen balık dolu, bu kadar
balığı ne kadar zaman da tuttun?
Balıkçı cevap vermiş:
- Bir iki saatte tuttum.
İşadamı merak etmiş:
- Neden biraz
daha uğraşıp daha fazla tutmadın?
Balıkçı omuz silkerek,
cevaplamış:
- Bu kadar balık bizim
için yeterli, daha fazlasına ihtiyacımız yok ki.
İşadamı balıkçının kanaatkârca
yaklaşımına şaşırmış, merak etmiş:
- Günün kalan zamanında
ne yapıyorsun peki, bütün günü nasıl geçiriyorsun?
Balıkçı, anlatmış bir
gününü:
- Sabahları, denize
açılırım, ihtiyacım kadar balık tutarım. Sonra çocuklarımla
oynarım, onlarla vakit geçiririm. Öğleyin karımla biraz siesta yaparım.
Akşamları amigolarla beraber gitar çalıp, şarap içer, gece yarısına
kadar eğleniriz. Anlayacağınız gün nasıl geçiyor anlamıyorum.
İşadamı kendinden emin
bir şekilde:
- Bak demiş istersen
ben sana yardım ederim. Balık tutma işine daha çok zaman ayırmalısın. Büyük bir
tekne ile daha çok balık tutabilirsin. Elde edeceğin gelirle başka tekneler de
alırsın. Kısa zamanda bir balıkçı filosuna sahip olursun. Çok
balık yakaladığın için balığı aracılara değil, doğrudan işleme tesislerine
satabilirsin. Hatta daha sonra kendi balık işleme tesisini bile kurabilirsin.
Benim yardımlarımla balıkçılık sektöründe lider olursun.
Balıkçı merakla sormuş:
- Bu dediklerinizi
yapmak kaç sene sürer?
İş adamı:
- Tahminen 15-20
yıl sürer, ama sonrası daha güzel, şirketini halka açarsın,
hisselerini iyi paraya satarsın, kısa zamanda zengin olup milyonlar
kazanabilirsin.
Balıkçı heyecanlanmış:
- Milyonlar kazanırım
ha, peki sonra bu parayla ne yapacağım?
İşadamı hayalini
anlatmış:
- Sonra emekli olursun.
Şirin bir balıkçı kasabasına yerleşirsin. Bundan sonra artık zevk için
balık tutarsın. Çocuklarınla, torunlarınla oynarsın. Eşinle keyfince istediğin
kadar siesta yaparsın. Akşamları da arkadaşlarınla şarap içer
ve gece yarısına kadar gülüp eğlenirsin. Sence de mükemmel değil mi?
Balıkçı cevap vermiş,
"Ben zaten şimdi de bunları yapıyorum:)” "
Siz bu hikayeyi nasıl yorumlardınız?
Bana sorarsanız, bu hikayede balıkçı da haklı, iş
adamı da..
Herkes
balıkçı olamaz belki, herkesin şartları da aynı olamaz…Öte yandan, dört mevsim
balık tutarak yaşamak da herkese uygun olmayabilir. Ancak balık tutmaya da
zaman ayıran, ayırabilen insanın iş yaşam dengesini daha kolay kurabileceği ve
diğer işlerinde de daha verimli olabileceği açık. Bir de çalışırken balık
tutuyor olmanın hazzını da alabilmek var ki o ayrı bir konu:)
Nerden
bakarsanız bakın, balık tutmayı unutmayan İş Adamlarına ve Kadınlarına
ihtiyacımız var bence:)
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)

.jpg)
.jpg)

.jpg)





