27 Nisan 2013 Cumartesi

Çok Sıkıcı Bir İKcıyım Ben...

Galiba sıkıcı bir İKcıyım ben..Çünkü dünya ne kadar değişirse değişsin, sıkı sıkıya bağlı olduğum bazı “takıntı”larım var hala.


Çok konuşan çok iyi iletişimci sayılsa da bazı çevrelerde, bir İnsan Kaynakları çalışanı biraz da ketum olmalı bence. Özellikle iş görüşmelerinde konuşmaktan çok adayı dinlemeli, empati kurmalı, çok özel sorular sormamalı ama gerekli bilgileri de karşısındaki kırmadan almalı. Uzun süre bekletmemeli adayı, sadece kendi zamanını değerli saymamalı, karşısındakinin zamanına da değer vermeli. Gerçekleştirdiği bütün görüşmeleri gizlilik kuralları çerçevesinde yürütmeli. Referans görüşmelerinden önce adaydan izin istemeli.


Sıkıcı bir İKcıyım ben. Çarşaf gibi ortalığa saçılmış özgeçmişlerden rahatsız oluyorum. Herhangi bir değerlendirmede haksızlığa sebep olurum diye aklım çıkıyor. Çalışanlar hakkında dolaşan dedikodulardan hoşlanmıyorum. Onun maaşı, diğerinin disiplin cezası, berikinin özel sorunlarıysa benimle konuşmak istediğiniz, çok sıkıcı bir İKcıyım ben, beni böyle kabul ediniz...

3 Nisan 2013 Çarşamba

Dikkat! Burcunuz İşe Alınmanızı Etkileyebilir!

Daha önce işe alımda “burcunuz nedir” sorusuyla karşılaşmış bir aday ve bu sorunun geçtiği nice mülakatlar bilen bir İnsan Kaynakları gönüllüsü olarak ntvmsnbc’nin haberi beni hem şaşırttı, hem de şaşırtmadı:) O nasıl oluyor derseniz, “işe alımda burçların etkisi”nin ayrımcılık olup olmadığını sorgulatacak kadar uç bir örneğine rastlamak şaşırtırken; mülakatlarda burç muhabetinin sıkça geçebildiğini bilmek şaşkınlığımı azalttı. 

Habere göre Avusturya’nın Salzburg şehrinde bir sigorta şirketi, gazetelere Oğlak, Boğa, Kova, Koç ve Aslan burcu olan satış ve yönetim departmanı elemanları alınacağına dair ilan vermiş ve bunun ayrımcılık sayılmayacağını sadece başvurulara kısıtlama getirildiğini savunmuş.

Haberin detaylarına NTVMSNBC'den ulaşabilirsiniz. Bu arada siz sormadan ben söyleyeyim, İkizler burcuyum ama Yükselenim Yengeç, hala ikna olmadıysanız Güneş burcuma da bakabiliriz:)

11 Mart 2013 Pazartesi

İyi Olayım Derken Kötü Olmak...


Küçükken kitaplığımıza yapıştırılmış bir söze takılırdı gözüm sık sık. Alıntının altında Montaigne yazardı. O yıllarda anlamını çok da kavrayamadığım bu söz büyüyüpte İnsan Kaynakları alanını seçince içimden sık sık tekrarlanır oldu:

“İyi olmak bazen o kadar ateşli bir tutku haline geliyor ki, iyi olalım derken kötü oluyoruz.”

Bu sözü bu kadar doğrulayan başka bir alan var mıdır biliyorum. Bütün İK süreçlerinin var olmasının da İnsan Kaynaklarından memnuniyetsizlik duyulmasının da sebebidir bu durum. Daha işe alım süreçlerinde başlar, bir adayı seçerek diğerlerini reddetmek, belki de hayal kırıklığına uğratmak durumundasınızdır. Ne de olsa her seçiş bir kaybediştir. Oysa siz sadece en uygun adayı seçmek, firmanız için de aday için de en uygun olanı yapmak amacındasınızdır. Yüksek performans gösteren bir çalışanı terfi ettirirsiniz, ödüllendirirsiniz, diğerleri gücenir. Hatta bazen ödül vereyim derken seçtiğiniz ödülün beğenilmediğini görürsünüz. Motivasyon amaçlı oganizasyon yaparsınız, neden oraya gittik de buraya gitmedik, neden yanımda başkasını getiremiyorum gibi bir dolu soruyla karşılaşırsınız. Organizasyon şemasını iş değerlemeye en uygun, en sistematik hale getirirsiniz, unvanı değişen çalışanlarda memnuniyetsizlik yaratırsınız. En mükemmel sistemleri kurarsınız, ama insan var ya işin içinde, kaş yapayım derken göz çıkarabilirsiniz.

Sadece çalışanlara karşı iyi olayım derken kötü olmazsınız. Çalışanın hakkını koruyayım derken üst yönetimle, yönetimin isteğini yapmaya çabalarken çalışanla, hedeflenen çalışmaları gerçekleştireyim derken bütçe kısıtıyla karşı karşıya gelirsiniz. 

Özetle zor zanaattir İnsan Kaynakları alanında çalışmak, melek ile şeytan arasında bir ip gerilidir ve siz ikisinin arasında gezinmektesinizdir. Yine de sonu bellidir bu gezintinin ve sonuç kaçınılmazdır, var oluş sebebiniz iyi olmakken, iyi olayım derken, kötü olursunuz. 

26 Şubat 2013 Salı

Peynirimi Kim Kaptı?-Spencer Johnson

Peynirimi Kim Kaptı?(Who Moved My Cheese) kısacık bir değişim öyküsü. Labirentte kendi peynirini bulmak isteyen ikisi fare (Koklarca ve Kokarca), ikisi insancık (Mırın ve Kırın) dört karakterin değişime farklı yaklaşımlarını anlatıyor. Oldukça ünlü olan bu öykünün mesajları da oldukça açık. Ancak benim en çok hoşuma giden: "Korkmasaydın ne yapardın?" oldu.

Keyifli okumalar:)


17 Şubat 2013 Pazar

İşkolikliğe Övgü...

Uzayan çalışma saatleri, artan rekabet koşulları, esnek çalışma şekilleri, iş ve özel hayat arasındaki sınırların kalkması... Bir yandan da toplumda, çalışma hayatında çok çalışmanın sürekli övülmesi. Çok çalışmak güzel de, kendinizi çalışmaktan alıkoyamıyorsanız, dikkatli olun, çünkü işkolik olabilirsiniz!

İşkolikler çalışmayı durdurmakta zorlanıyor, iş dışındaki zamanlarını değerlendirmekte güçlük çekiyorlar. Bazen de kendi hayatlarından kaçınmak için daha çok çalışmaya yöneliyorlar. Çalıştıkları yerlerde çoğu zaman takdir toplasalar ve bu da daha da işkolik olmalarına neden olsa da uzun vadede ekip çalışmasını ve verimliliği baltalayabiliyorlar. İşkolikler evlerinde, sosyal hayatlarında pek çok sorun yaşayabiliyor, depresyon, stres, tükenmiş gibi sonuçlarla karşılaşabiliyorlar.

İşkolikliği bence günümüzde çok iyi yönetmek gerekiyor. Tabiri caizse, arada durup gülleri koklamayı unutmamamız gerekiyor...



6 Şubat 2013 Çarşamba

Dinamik Tiyatro Yöntemiyle Vizyon Belirleme

Daha önce sizlerle ekipçe yaşadığımız Dinamik Tiyatro deneyiminden bahsetmiştim, Mark ve Filipe 21 Şubatta tekrar ülkemizde bir Workshop düzenleyecekler. Workshop öncesi bir de ücretsiz Webinar gerçekleştirecekler. Kaçırmayın derim :)


Webinara kayıt yaptırmak için:
Dinamik Tiyatro Webinar Kayıt


25 Ocak 2013 Cuma

Bütün Şekerlerini Yedik Biz!

Son günlerde sosyal ağlarda dolaşan bir video çok hoşuma gitti. Mutlaka izleyenleriniz vardır, çocuklara ebeveynleri cadılar bayramında topladıkları bütün şekerleri yediklerini söylüyorlar. Çocukların tepkileri ise birbirinden farklı ve oldukça enteresan :) Aslında çocuklar bununla insanın doğasını da yansıtmış oluyorlar.

 

Bu durumu iş yaşamıza uyarlarsak, iş hayatında şekerimizi yiyenlere nasıl tepkiler veriyoruz? Bağırıp saldırıyor muyuz, ağlıyor muyuz, içimize mi atıyoruz, kaçıyor muyuz? Bir de olayın iletişim boyutu var tabii..durumu gayet olgunlukla karşılayan çocuklara ebeveynlerin durumu açıklarkenki yaklaşımları ve genelde kurdukları iletişim tarzı nasıldı sizce? Bizlerde aynı durum farklı şekilde aktarıldığında farklı tepkiler vermiyor muyuz?

Videoyu izleyelim, gülelim, ama bir yandan da düşünelim derim.

İyi seyirler...:)


20 Ocak 2013 Pazar

Sihirli Bir Sözcük: Yetkinlik


İş dünyasına adım atan herkesin sıkça rastladığı sihirli bir sözcük var: Yetkinlik. Bilgi, beceri ve davranış boyutları olan bu sözcük daha iş ararken iş ilanlarında karşımıza çıkar: Müşteri odaklı, takım çalışmasına yatkın, iletişim yeteneği güçlü... Ardından iş tanımlarında, performans değerlendirmede, eğitim ve gelişim ihtiyaçlarını belirlemede, kariyer planlamada hatta ücretlendirmede bırakmaz peşimizi. 


Ancak yetkinliklerin iş yaşamındaki bu sihrini düşündüğümde özellikle temel ve liderlik yetkinlikleriyle ilk tanışmamızın iş yaşamında olması bana çok geç geliyor.  

Yani ailemizde, okullarda hatta sosyal çevremizde teknik yeterliliklerimiz sıkça sorgulanıyor (karne notlarımızın kaç olduğundan kaç dil bildiğimize, hangi teknik/araçları kullanabildiğimize uzuyor bu durum). Ama problem çözme (sadece matematik problemlerini çözmeyi değil problemleri çözebilmeyi öğrenme), yaratıcılık ve yenilikçilik, motive etme (hatta iç motivasyon ve başkalarını da yönlendirme), zaman yönetimi gibi temel ve yönetsel yetkinlikleri geliştirmeye çok da eğilmiyoruz. İlerleyen yaşlarda ise yetkinliğin sihri istesek de istemesek de sarıyor bizi. Öyle ya da böyle gelişmek için parlatıyoruz yetkinliklerimizi.
 
Umarım gelecekte yetkinliklerimizi daha küçük yaşlarda geliştirmemizi sağlayacak yapıcı yollar bulur ve içselleştirerek uygulamaya başlarız. İşte o zaman yetkinlikler  kağıt üzerinde kalan ifadeler olmaktan çıkıp gelişimimiz için gerçekten sihirli bir araç olmaya başlayacak.  

9 Ocak 2013 Çarşamba

Karda Zordur Çalışmak...


Birkaç gündür hava durumu gündemimizin ilk sırasına yerleşti. Haberlerimizi, sosyal ağlardaki paylaşımları, gündelik sohbetlerimizi değiştirdi. Marx kültürü tanımlarken "doğanın yarattıklarına karşı insanoğlunun yarattığı her şey" der. Hava durumu kültürümüzü de sorgulattı. Hayvanları düşünüp su bırakan da vardı, tadını çıkarıp kar topu oynayan da, doğayla mücadelemizin sonucu mudur bilinmez küresel ısınmadan dem vuran da. Çalışma hayatımızı da etkiledi kar, hem zorluklarıyla, trafiğiyle, yorgunluğuyla; hem de moral motivasyonuyla.

Araçlarıyla yolda kalanlar, servis süresi uzayanlar, yollar boşalmış kimse çıkmamış diyenler, otobüs bekleyenler, yürürken üşüyenler, tatil umanlar, işten erken çıkanlar, işten geç çıkanlar, esnek saatlere uyum sağlayanlar, evden çalışanlar, geç kalanlar... büyük şehirlerde yol durumunun ve ulaşımın çalışanı nasıl etkilediğini bir kez daha gösterdi. Çalışırken de karın etkisi geçmedi, Kimisi sessiz sedasız serin havada sıcak çayıyla daha bir konsantre oldu işine, kimisi eve dönüş yolculuğunu düşünerek kaygılandı, kendisini veremedi iyice.


Dışarıda çalışanlar kuşkusuz en çok etkilenenler oldu, karda kazandılar ekmek paralarını.

Çok da tadını çıkaramadık sanki, hani şöyle çocukluğumuzdaki gibi. Takım çalışması diyip adına biraz kar topu oynasak hoş olmaz mıydı ki?

31 Aralık 2012 Pazartesi

Enneagram ile Kişilik Analizi: Don Richard Riso – Russ Hudson

Enneagram sistemi ile kişiliğinizi ve farklı kişilik tarzlarını tanımaya, gerçek dönüşüm ve gelişim için neler yapabileceğinizi araştırmaya ilgi duyuyorsanız, dünyanın en ünlü iki uzmanından, Don Richard Riso ve Russ Hudson’dan “Enneagram ile Kişilik Analizi” kitabını okumanızı öneririm.

Kitap şu bölümlerden oluşuyor:

Kişilik tarzları için pratik kılavuz
Geleneksel Enneagram
Dokuz kişilik tarzı
Gelişme Seviyeleri
Tarzınızı Bulma: Soru Formu
Yanlış Tanımlama
Merkezler
Psikolojik Sınıflandırma
İleri Konular
Öneriler
Kişilik, Öz ve Tinsellik


Keyifli okumalar, kendinizi tanımalar :=)

Bu arada yılın son yazısında, herkese mutlu, huzurlu, başarılı, sağlıklı, keyifli bir 2013 dilerim.